Good Economy
December 15, 2007
Al Gore heeft de Nobelprijs voor de vrede gewonnen. Of dat terecht is, daar zijn de meningen zoals gewoonlijk weer ernstig over verdeeld. En dat vind ik dan wel weer terecht. Wat mij betreft had hij beter de Global EFFIE Award kunnen krijgen. Al, “ik was vroeger de volgende president van de Verenigde Staten” heeft met zijn eigen variant op het marketingconcept van onze Belastingdienst ‘het is niet leuk, maar wel waar’ toch maar mooi het klimaat wereldwijd op pole position gemanoeuvreerd. Aan zoveel marketing gogme kunnen veel milieuorganisaties een puntje zuigen. 
Het klimaatprobleem heeft de wind mee. Samen met maatschappelijk verantwoord ondernemen is het the talk of the town. Duurzaamheid is van een seksloos begrip ineens een buzzwoord. Niemand kan er meer om heen. De maatschappelijke druk is groot. Organisaties moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Niet langer kunnen ze volstaan met lipservice in een mooi vormgegeven jaarverslag. Daar prikt de media en de massa inmiddels wel doorheen. Snel scoren met een groen imago is populairder dan ooit, maar ook niet zonder gevaar. Voor je weet nagelen consumenten of hun vertegenwoordigende organisaties je aan de schandpaal.
Duurzaam bouwen, duurzame energie, duurzaam bankieren, duurzaam consumeren, duurzaam overheidsbeleid, duurzaam beleggen. Het is al duurzaam wat de klok slaat. Duurzaam ondernemen is dé megatrend van dit moment. Op universiteiten en business schools schieten de leerstoelen sustainability als paddenstoelen uit de grond en nieuwe marketing paradigma’s worden geïntroduceerd.
Zoals natuurlijk de drie p’s people, planet, profit, die zoveel betekenen als dat je met producten die goed zijn voor mens, natuur of milieu ook gewoon winst kan maken. Sterker nog, moet maken. Want winst en groei zorgen voor continuïteit op de lange termijn. Ook het adagium van profeet Gore dat duurzaamheid moet staan voor consuminderen, om over seksloze woorden te spreken, wordt niet meer voetstoots overgenomen. Behalve dan wellicht door ons eigen kabinet.
Want duurzaam kan ook betekenen beter, lekkerder of goedkoper. De keuze voor duurzame goederen of diensten hoeft zeker niet ten koste te gaan van de kwaliteit van ons leven of onze keuzevrijheid. En duurzame producten hoeven niet duurder te zijn. Dat laatste is trouwens hartstikke logisch. Een lage prijs stimuleert immers de verkoop en dat leidt weer tot groei, rendement en een betere wereld.
Het lijkt er serieus op dat we na de ‘new economy’ aan het begin van een nieuwe take off in onze westerse economie staan. Een take off gebaseerd op een renaissance van waardenbesef. Het kan bijna niet mooier. Voor innovatie en ondernemerschap vormt deze ‘good economy’ natuurlijk een pracht kans. Maar laten we oppassen dat we door ons enthousiasme om allemaal een graantje mee te pikken van deze ‘boom’ geen ‘bubble’ maken. Want die zijn, zoals we uit ervaring weten, niet al te duurzaam.
Comments
Got something to say?